سبد خرید
  • 0
  • 0
سبدخرید شما

      رو زدن قير در راههای آسفالته به چه صورت است؟

      پاسخ از Raham

      رو زدن قير در راههای آسفالته

      روزدن قیر در راههای آسفالته عبارتست از حركت قير بطرف سطح راه و تشكيل يك لايه قير در سطح قشر آسفالت می باشد.
      از مهمترين علل قير رو زدن كه معمولا پيدايش آن در هواي گرم مي باشد وجود مقدار قير زيادتر از حد لزوم در يكي از قشرهاي اسفالت مي باشد . علاوه بر اين انجام پريمكت با قير بيش از اندازه و يا انجام تك كت با قير بيش از حد و انجام سيل كت با قير زياد تر از حد نصاب نيز سبب پيدايش اين نوع عارضه نيز مي شود .
      يكي از مواردی كه خيلی زياد در راههای ايران ملاحظه مي شود اين است كه به هنگام اجرای پريمكت قبل از اينكه اجازه بدهند اين قير عمل بيايد يا به اصطلاح خشك شود، مبادرت به پخش قشر آسفالت می نمايد كه جون قيرهای مخلوط دارای حلال مي باشند لذا حلال موجود در اين قيرها در زير قشر بتن آسفالتی تبخير شده و سعی مي كند راهی به خارج پیدا نمايد و در اثر كشش بخار به هنگام خروج از منافذ قشر های آسفالت قير را نيز با خود بيرون می كشد و لكه های قير كه در ابتدا خيلی كوچكگک است حتی تا سطح یک متر مربع در سطح راه ايجاد مي شود . عين اين حالت نيز برای تک كت بسيار زياد ملاحظه شده است .

      قیر زدگی از شایع ترین خرابی های رویه های آسفالتی در مناطق گرمسیر کشور می باشد. بروز این خرابی پتانسیل لغزش وسایل نقلیه را در شرایط آب و هوایی مرطوب فراهم می آورد و باعث کاهش ایمنی راهها می گردد. پس از بررسی مکانیزم یجاد قیر زدگی و تاثیر عوامل مختلف بر آن از محل قیر زدگی محورهای مورد مطالعه 3 نمونه و از قسمت سالم مجاور یک نمونه برداشت شده است که برای تمامی نمونه های مذکور آزمایشات تعیین وزن مخصوص آسفالت، آزمایش مقاومت فشاری و تغییر شکل نسبی، آزمایش تعیین فضای خالی مخلوط آسفالتی و تعیین درصد قیر انجام شده است و نتایج به دست آمده با ابلاغیه های مشاور جهت فرمول کارگاهی آسفالت مورد مقایسه قرار گرفته است. نتایج این تحقیق نشان می دهد که اکثر درصد قیر نمونه های آزمایش شده بالا می باشد. حتی برای نمونه های گرفته شده از محل سالم نیز درصد قیرهای مجاز و موجود در ابلاغیه مشاور است. افزایش درصد قیر باعث دوام مخلوط آسفالتی می شود. اما در مناطق گرمسیری نظیر خوزستان این افزایش مناسب نیست. در محورهای مورد مطالعه درصد فضای خالی مخلوط بسیار کمتر از 4 درصد که مقدار مناسب درصد فضای خالی برای آسفالت می باشد. کم بودن درصد فضای خالی خرابی هایی نظیر قیر زدگی را در رویه های آسفالتی به دنبال دارد.
      بيشترين موارد كاربرد آسفالت حفاظتي ريز دانه بعنوان سيل كت های سطحی، مواد پركننده خط افتادگی چرخ ها، زبر كردن سطح راه، پركردن منافذ رويه هاي آسفالتی و اصلاح شيب عرضي روسازی می باشد. بعضي كشورها آسفالت حفاظتی ريز دانه را براي اهداف ديگری نيز مورد استفاده قرار می دهند، كه اين اهداف شامل موارد زير است:

      • اصلاح قير زدگی
      • اصلاح شن زدگی
      • اجراي قشر رگلاژی
      • پركردن تركها
      • پركردن فضاهاي خالی و چاله های كوچک
      • لكه گيری چاله های كوچک و كم عمق


      عواملی كه ممكن است باعث قير زدگي آسفالت های حفاظتی شوند عبارتند از بازگشایی سريع راه برروی ترافيک، مقدار قير يا آب زياد در مخلوط و هوای گرم و همچنین در راههای پرترافيک از مخلوط های ريزدانه تر نبايد استفاده شود.
      در بررسی های ميدانی مشخص شد كه وقتی مسير عبور چرخها ( بيش از 30 ميليمتر) در يك بار عبور پر شده باشند، روسازي پس از مدتی شيارهای كوتاهی قيرزده خواهد شد.

      پاسخ دهید