سبد خرید
  • 0
  • 0
سبدخرید شما
      پنجره و نقش آن در معماری - مهندسی معماری

      پنجره یکی از پایه ای ترین اجزاء تشکیل دهنده معماری می باشد. اصلی ترین وظیفه پنجره تامین نور، دید و تهویه می باشد. علاوه بر آن پنجره می تواند نشان دهنده مفهوم یا کانسپت طراح یا معمار در بنا باشد. در طراحی داخلی، فرم پنجره می تواند القا کننده حس فضا باشد. پنجره های افقی و عریض برای طویل نشان دادن فضا موثر می باشند. در حالیکه پنجره های بلند و ایستاده می توانند فضا را مرتفع تر نشان دهد. در نتیجه یکی از عوامل ایجاد هویت مکان، نحوه جانمایی صحیح پنجره می باشد. پنجره کاملا تابع شرایط فرهنگی و اقلیمی است.

      در کویر و اقلیم گرم و خشک پنجره های کوچکتر می بینیم به این دلیل که خانه و اهل خانه را در برابر دید مزاحم و باد گرم و خشک کویری محافظت کند زیرا که رویکرد فرهنگی در این مناطق مبتنی بر محرمیت و دین است. در حالیکه در اقلیم گرم و مرطوب و معتدل و مرطوب پنجره های عظیم تری را مشاهده میکنیم که باعث کوران هوا و رفع مشکل شرجی بودن هوا شوند. در اقلیم سردو کوهستانی نیز پنجره ها کوچک در نظر گرفته می شدند تا گرم کردن خانه در زمستان راحت تر میسر گردد. گاه پنجره ها این گونه عملکردی هستند و گاه تنها برای نشان دادن منظره یا انتقال مفهومی انتزاعی و استعاری کاربرد دارند. همانند  کلیسای تادائو آندو و یا نمونه های مشابه خارجی.

      فضاهایی که پنجره در درجه اول نقش ایجاد حس فضا را بر عهده دارد و شاید آخرین وظیفه آن ایجاد روشنایی یا تهویه باشد. شكل و نوع پنجره متاثر از بنایی است که او را در بر می گیرد. میزان نور رسانی پنجره در نزدیکی سقف چندین برابر میزان نور رسانی آن در نزدیکی زمین است. این مسئله نکته مهمی برای معماران و طراحان است زیرا انعکاس نوری که از پنجره وارد بنا شده و به سقف می تابد عملکرد نوررسانی پنجره را دو چندان می کند. در حالی که پنجره های نزدیک زمین تنها در صورتی کاربرد دارند که بتوانند دید یا منظر خاصی را نشان دهند.

      دقیقا به همین علت است که امروزه محبوب ترین نوع پنجره ها از دید مردم و معماران پنجره های موسوم به "پنجره های قدی" می باشند. این نوع پنجره ها با داشتن کتیبه ای شیشه ای نزدیک سقف بیشترین میزان نور را وارد می کنند و در قسمت میانی خود بهترین دید و منظر را به مخاطب نشان می دهند و با قسمت زیرین خود فضا را بزرگتر و دلبازتر جلوه می دهند.

      تعبیر شاعرانه در مورد پنجره این است که این عنصر معماری آستانه ای برای ورود به زندگی و ورود از تاریکی به روشنایی. آستانه ای که امکان گذر از حدود را می دهد و به حرکت وابستگی دارد. این گذرها از آن جهت که از یک فضا شروع و به فضای دیگر منتهی می شوند، جهت دارند. ممکن است بیاندیشیم جهت به سادگی معکوس می شود. اما در حقیقت پنجره عملکردی دو گانه در فضا دارد؛ هم وارد کننده روشنایی به تاریکی بوده و هم تاریکی را به روشنایی می آورد.

      منبع: دیتا سازه

      برای اطلاعات جامع تر از مقاله فوق می توانید از وب سایت دیتا سازه درخواست تحقیق داشته باشید


      آیا این مقاله مفید بود ؟

      بله
      خیر

      دیدگاه ها

      • user-icon

        shahin shahvaran

        ۱۳۹۷/۳/۱۱

        بسیار عالی است

      دیدگاه خود را وارد نمایید